W roku 1209 do państwa Czyngis-chana dobrowolnie przyłączyli się Ujgurzy, odrzucając dotychczasowe zwierzchnictwo Karakitańskie. Niektórzy historycy uważają że to właśnie ujgurscy kupcy, dążący do opanowania szlaków handlowych przyczynili się do dalszej ekspansji Mongołów (a przede wszystkim ją sfinansowali) zwłaszcza do ataku na Chiny. Następnie wewnątrz tym samym roku, chan zaatakował Tangutów (już wewnątrz dwóch wcześniejszych latach miały obszar małe najazdy mongolskie na ich państwo), których wojska rozbił, nie udało mu się pomimo tego zwyciężyć ich stolicy. Mimo udanej obrony Tanguci zdecydowali się powstrzymać wojnę również zawrzeć syndykat z Mongołami. Prawdopodobnie celem ataku na Tangutów było bezpiecznik flanki poprzednio atakiem na państwo Dżurdżenów. Być przypuszczalnie w ciągu wojny z Tangutami, Czyngis-chan po razu jednego największej rangi użył, na dużą skalę, wojsk inżynieryjnych. Próbował to jest zmieniając tok rzeki Huang-ho zatopić tanguską stolicę. Operacja ta nie powiodła się, wszak cała wojna zakończyła się sukcesem. Lew Gumilow uważa, że to sami Tanguci wykorzystali rzekę do zatopienia mongolskiego obozu. Niewątpliwe jest jednak, że po pewnym czasie (choćby wewnątrz 1221 w czasie oblężenia Urgenczu), Mongołowie stosowali skutecznie tę metodę do zatapiania wrogich miast.