W tym samym roku 1218 na dyrektywa władcy Chorezmu wewnątrz mieście Otar została zatrzymana konwój idąca z Mongolii. Czyngis-chan wysłał posłannictwo do wnętrza celu wynegocjowania jej uwolnienia, ale Chorezmejczycy zabili jednego z posłów, co w środku oczach Mongołów było równoznaczne z wypowiedzeniem wojny. Późniejsze źródła muzułmańskie podają, że do wojny pył wpływać Czyngis-chana, złośliwy Chorezmowi Kalif, toż jest to najprawdopodobniej informacja fałszywa. W tym czasie krąg roku 1220 założył Karakorum, z początku było ono zaledwie bazą wojskową potem przekształciło się w środku stolicę państwa. Chorezm nie wykorzystał przewagi liczebnej swej armii (według różnych źródeł od czasu 300 do 400 tysięcy żołnierzy, wobec armii mongolskiej liczącej odkąd 100 do 200 tysięcy ludzi), która została podzielona na wiele garnizonów do wnętrza różnych miastach. Atak rozpoczęto do wnętrza 1220 od momentu nadgranicznego Otaru poniżej którym, Czyngis-chan pozostawił rozmiary armii poniżej dowództwem Czagataja dodatkowo Ugedeja. Sam z głównymi siłami zaatakował także zdobył Bucharę natomiast później Samarkandę. Po zdobyciu Buchary, przemawiał do przedstawicieli zebranej wewnątrz meczecie miejscowej elity dowodząc, że zwycięstwo zostało mu dane na wskroś Boga ze względu na ich grzechy. Mohamed uciekł na zmrok i jego wojsko rozpadła się z powodu sporów wśród dowódcami. W pogoń zbyt przed zostali wysłani Dżebe również Subedej. Mohamed umarł wewnątrz tym samym roku czy na początku 1221 na jednej z wysp morza kaspijskiego. Obronę usiłował poczęstować jego syn Dżalal ad-Din Manguberti, który na razie opuścił właściwy Chorezm dodatkowo zorganizował nowe główny punkt państwa wewnątrz Ghazni wewnątrz dzisiejszym Afganistanie. W 1221 roku Dżalal ad-Din na początku zwyciężył 30 tysięczną armię mongolską wobec dowództwem Szigiego Kutuku wewnątrz dwudniowej bitwie poniżej Perwanem, ale wręcz potem uciekł nim głównymi siłami Czyngis-chana do wnętrza kierunku Indii także przegrał z przedtem w środku bitwie powyżej Indusem. W Indiach zwerbował potem nową armię oraz po 1225 roku odbudował pod jej pomocy silne państwo obejmujące południowe prowincje dawnego Imperium, które wreszcie zostało pokonane zbyt rządów Ugedeja. Czyngis-chan wkroczył do Indii, znajdować się przypuszczalnie z zamiarem powrotu do Mongolii drogą na środek dnia od czasu Himalajów, owszem wkrótce, wobec nieprzystosowania mongolskich żołnierzy do warunków pogodowych subkontynentu, wycofał się z nich. W tym samym roku Dżoczi Czagataj oraz Ugedej, po długim oblężeniu, zdobyli stolicę Chorezmu Urgencz. Tym samym Mongołowie właściwie rozbili Chorezm, bodaj opanowali wyłącznie jego północną wymiary i także w środku niej musieli wewnątrz najbliższych latach hamować liczne bunty. W czasie wojny z Chorezmem Mongolią zarządzał najmłodszy z braci chana Otczigin. Podobnie w charakterze w środku Chinach w taki sposób plus w środku Chorezmie Czyngis-chan starał się skupić na swoim dworze przedstawicieli miejscowej elity intelektualnej. Najważniejszymi z nich byli Mahmud Jalawacz również jego syn Masud. Mahmudowi zostala powierzona cywilna zarządzanie Mawarannahru, odtąd zaś na tym stanowisku puder go zastąpić jego syn.